دانشگاه تهران نشریه جنگل و فرآورده های چوب 5052-2008 68 4 2015 12 22 Comparison of Chitosan Performance in a Single or Nanoparticle System as a Wet End Additive in Recycled Printing and Writing Papers مقایسة عملکرد کایتوزان در سیستم تک و حاوی نانوذره به منزلة افزودنی پایانة تر در کاغذهای بازیافتی چاپ و تحریر 815 827 57117 10.22059/jfwp.2015.57117 FA خسرو حسینیان کارشناس ارشد علوم و صنایع چوب و کاغذ دانشکدة منابع طبیعی دانشگاه تربیت مدرس نور، ایران مهدی رحمانی نیا استادیار گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ دانشکدة منابع طبیعی دانشگاه تربیت مدرس نور، ایران امیر خسروانی استادیار گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ دانشکدة منابع طبیعی دانشگاه تربیت مدرس نور، ایران Journal Article 2014 06 11 To compensate for some inferior properties of recycled papers, application of processing chemical aids such as chitosan can be quite effective in the wet end section of papermaking. In this study, the performance of chitosan biopolymer, individually or associated with nanobentonite was investigated as wet end additive on recycling process of white cuttings. For this purpose, the performance of this biopolymer at 0.5, 1, 1.5 and 2% (based on oven-dried pulp) were compared in a single polymer system or with nanobentonite. The results revealed that dosing different amounts of chitosan resulted in increasing tensile, tear and burst indices. Moreover, improvement in first pass retention (5 and 10% in single and nanoparticle system, respectively) and drainage (18.75 and 23.5% in the case of single and nanoparticle system, respectively) was observed, while the improvements resulted from nanoparticle system was more prominent according to the wet end parameters. It is noteworthy that increase in strength properties in presence of bentonite nanoparticle was unexpected, and on the other hand the more additive used, the more gains in paper strength properties and processing parameters was detected. به‏ منظور جبران برخی ویژگی‌های نامناسب کاغذهای بازیافتی، کاربرد مواد شیمیایی کمکی در پایانة تر کاغذسازی می‌تواند مؤثر باشد. در این تحقیق، عملکرد زیست‏بسپار کایتوزان به‌تنهایی و همراه نانوذرة بنتونیت به‏ منزلة افزودنی پایانة تر بر بازیافت کناره‌بری‌‏های سفید بررسی شد. بدین منظور کارآیی این زیست‌بسپار در سطوح 5<sub>/</sub>0، 1، 5<sub>/</sub>1، و 2 درصد (بر حسب وزن خشک الیاف) در دو سیستم تک و حاوی نانوذره با یک‌دیگر و با تیمار شاهد مقایسه شد. نتایج نشان داد افزودن مقادیر مختلف کایتوزان به تیمار شاهد (کاغذ فاقد کایتوزان) افزایش شاخص‏های مقاومت به کشش، مقاومت به ترکیدن، و مقاومت به پاره شدن را باعث می‏شود. همچنین، در هر دو سیستم بهبود نتایج آبگیری از خمیرکاغذ (افزایش 75<sub>/</sub>18 و 5<sub>/</sub>23 درصدی به‏ ترتیب در سیستم تک و نانوذره) و نیز ماندگاری در گذر اول (افزایش 5 و 10 درصدی به ‏ترتیب در سیستم تک و نانوذره) مشاهده شد. این در حالی بود که کایتوزان همراه نانوذرة بنتونیت عملکردی بهتر در ویژگی‏های یادشده ایجاد کرد. نکتة شایان توجه افزایش غیر قابل انتظار ویژگی‏های مقاومتی در حضور نانوذرة بنتونیت و از سوی دیگر ادامة روند افزایشی ویژگی‏های یادشده با افزایش سطوح مصرف مواد افزودنی (در محدودة آزمون‌شده در این تحقیق) بود. سیستم نانوذره شیمی ‌کاغذسازی کاغذهای بازیافتی کایتوزان نانوبنتونیت https://jfwp.ut.ac.ir/article_57117_4502bf6a41a8e6624611b48e21508439.pdf