دانشگاه تهران نشریه جنگل و فرآورده های چوب 5052-2008 67 4 2015 02 20 Rainfall Interception in a Natural Stand of a Fagus orientalis and a Picea abies Plantation within the Growing Season in Kelardasht Region, North of Iran مقایسۀ باران‏ربایی توده‏های طبیعی راش شرقی و دست‏کاشت پیسه‏آ در فصل رویش در منطقۀ کلاردشت 585 594 53080 10.22059/jfwp.2015.53080 FA پریسا عباسیان دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه جنگل‏داری و اقتصاد جنگل، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران پدرام عطارد دانشیار گروه جنگل‏داری و اقتصاد جنگل، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران سید محمد حجتی استادیار گروه جنگل‏داری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران Journal Article 2013 07 02 The aim of this study was to compare rainfall interception (I) in a natural forest of Fagus orientalis L. with a neighboring Picea abies plantation in Kelardasht area, the Caspian forests, North of Iran. To measure gross rainfall (GR), four manual collectors were installed in an open area adjacent to the forest sites and throughfall (TF) was measured using 20 collectors randomly located underneath of stands. I was calculated as the difference between GR and TF. Measurements were made from July to November, 2012. During the measurement, 13 rainfall events were recorded with a cumulative depth of 319.8 mm. Cumulative depth of I for F. orientais and P. abies were 84.4 mm and 155.5 mm, respectively. On the event-based measurements, average (I:GR)% in F. orientais and P. abies stands were found to be 26.5% and 48.6%, respectively. Positive power correlations were observed between I and GR in both stands (r2F. orientalis: 0.9; r2P. abies: 0.8). Results showed logarithmic correlations between I and (I:GR)% in F. orientais and P. abies forests ( r2F. orientalis = 0.66, (I:GR)% = -9.15ln(GR) + 58.8.; r2P. abies = 0.51, (I:GR)%= -12.28ln(GR) + 91.49). The greater amount of water reaches the forest floor in F. orientalis suggests that the planting of P. abies relative to F. orientalis will have a significant impact on the hydrological cycle of the watershed. Estimating I, along with the transpiration of species, is necessary to consider while selecting the adapted species for reforestation in the derelict areas of the Caspian forests. این تحقیق برای برآورد مقدار باران‏ربایی (I) دورۀ رویش در تودۀ طبیعی راش شرقی و دست‏کاشت پیسه‏آ واقع در منطقۀ کلاردشت صورت گرفت. مقدار بارندگی (GR) با استفاده از چهار جمع‏آوری‏کنندۀ باران در منطقۀ باز اندازه‏گیری شد و برای جمع‏آوری تاج‏بارش (TF)‏، 20 جمع‏آوری‏کننده به‌صورت تصادفی در سطح هر توده نصب شد. مقدار باران‏ربایی از تفاوت بارندگی و تاج‏بارش برآورد شد. در طول 5 ماه از دورۀ رویش (تیر تا آذرماه 1391)، 13 رخداد بارندگی با عمق تجمعی 8/319 میلی‏متر اندازه‏گیری شد. از این مقدار، سهم باران‏ربایی راش و پیسه‏آ به‌ترتیب 8/84 و 5/155 میلی‏متر بود. متوسط درصد باران‏ربایی در هر بارندگی در توده‏های راش و پیسه‏آ به‌ترتیب 5/26 و 6/48 به‏دست آمد. نتایج این تحقیق نشان داد بین باران‏ربایی و بارندگی در هر دو توده همبستگی مثبت و توانی (راش 9/0r²= و پیسه‏آ 8/0 r²=) وجود دارد. بین درصد باران‏ربایی %)( ((I:GRو بارندگی نیز در هر دو توده رابطۀ لگاریتمی و کاهنده (تودۀ راش، 8/58 + (GR)ln15/9- =(I:GR)% ،66/0 =r² و تودۀ پیسه‏آ، 49/91 + (GR)ln28/12- = (I:GR)% ،51/0 =r²) مشاهده شد. نتایج نشان می‏دهد میزان آب رسیده به کف جنگل در تودۀ راش بیشتر از تودۀ پیسه‏آ است که نشان می‏دهد جایگزینی پیسه‏آ با راش می‏تواند بر چرخۀ آبی حوضه‏های آبخیز تأثیر داشته باشد. آگاهی از مقدار باران‏ربایی گونه‏های غیر بومی همچون پیسه‏آ، که برای احیای جنگل‏های مخروبۀ خزری استفاده می‏شوند، در کنار سایر عوامل انتخاب یک گونه، به‌طور مثال تعرق، امری ضروری و مهم است. https://jfwp.ut.ac.ir/article_53080_7e28f198ab422cfb3db9aa43c71ad402.pdf