جوامع روستایی و عشایری از عمده‌ترین استفاده‌کنندگان از تولیدات و خدمات جنگل‌ها هستند. این پژوهش با رویکردی مردم شناسانه و با هدف شناخت انواع استفاده‌های چوبی جوامع روستایی و عشایری از جنگل، آشنایی با فرآیند استفاده و کمی کردن هر کدام از این استفاده‌ها در جنگل‌های شهرستان خرم‌آباد استان لرستان انجام شده است. جامعۀ انسانی مورد بررسی در این تحقیق اهالی روستای چشمه علی و عشایر ساکن در سامان عرفی این روستا بوده که معیشت آنها وابسته به دامداری سنتی، کشاورزی، باغداری و گردآوری محصولات جنگلی است. روش انجام تحقیق مردم‌نگاری بوده که برای جمع‌آوری اطلاعات آن از ابزارهای پژوهشی مصاحبه‌های نیمه ساختاریافته و ساختار نیافته، مشاهدۀ مشارکتی، متر و نوار قطرسنج بهره گرفته شده است. نتایج استفاده‌های چوبی در قالب پنج طبقه: وسایل منزل و صنایع دستی، ساختمان، کشاورزی، انرژی و دامداری آمده است. نتایج نشان می‌دهد که هر خانوار روستایی به‌طور میانگین سالیانه 4/24 مترمکعب چوب مصرف می‌کند که مصرف چوب برای تولید انرژی با 99 درصد حجم استفاده را شامل می‌شود، همچنین هر خانوار عشایری در مدت تقریبی شش ماه حضور در ییلاق به-طور میانگین سالیانه 04/11 مترمکعب چوب مصرف می‌کند که در اینجا نیز مصرف چوب برای تولید انرژی 95 درصد حجم استفاده را در بر می‌گیرد. بنابراین با توجه به این‌که حجم عمده مصرف چوبی مربوط به سوخت و تولید انرژی است، گازرسانی به منطقه و ترویج استفاده از انرژی‌های نو همانند انرژی خورشیدی به‌منظور کاهش استفاده از هیزم توصیه می‌شود.

تاکسول یکی از مؤثرترین داروهای ضد سرطان است که در درمان طیف گسترده­ای از سرطان­ها مورد استفاده قرار می­گیرد. کشت بافت سرخدار منبع جایگزین مناسبی برای تهیه تاکسول و سایر تاگزان­های وابسته به آن است. یکی از روش­های تولید متابولیت­های ثانویه در شرایط درون شیشه­ای در گیاهان کالوس­زایی است. تحقیق حاضر با هدف بررسی محیط کشت پایه و غلظت‌های هورمونی به­منظور کالوس‌زایی دو گونۀ سرخدار (Taxus baccataو Taxus berevifolia) به‌صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی انجام گرفت. به­منظور بهینه‎سازی شرایط رشد کالوس، قطعات جداکشت ساقه در سه نوع محیط کشت پایۀWPM ، MS، B5و تحت تأثیر تنظیم‌کننده‌های رشد 2,4-D با غلظت‌های 1، 2 و 4 میلی­گرم در لیتر در ترکیب با کینتین با غلظت 1/0، 2/0 و 3/0 میلی­گرم در لیتر بررسی شد. نتایج نشان داد که بیشترین درصد کالوس‌زایی (3/57 درصد) ریزنمونه‌های ساقه در محیط WPM و غلظت هورمونی 2 میلی­گرم در لیتر 2,4-D و 2/0 میلی‎گرم در لیتر کینتین صورت گرفت. کمترین درصد کالوس‎زایی (3/22 درصد) در محیط کشت MS انجام گرفت و محیط کشت  B5در وضعیتی بین این دو قرار داشت. همچنین استفاده از غلظت‌های کم تنظیم‌کننده‌های رشد نسبت به غلظت‌های بیشتر، تأثیر بیشتری بر متغیر کالوس­‎زایی در ریزنمونه‌های ساقۀ دو گونۀ سرخدار داشت.

بررسی واکنش­های فیزیولوژیک گونه­ها به تنش خشکی می­تواند به شناسایی سازوکار­های مؤثر در مقاومت به خشکی و نیز انتخاب بهترین گونه برای کاشت در مناطق کم‌آب ایران کمک کند. این پژوهش با هدف شناسایی سازوکار فیزیولوژیک نهال­های اقاقیا (Robinia pseudoacasia L.) تحت شرایط خشکی انجام گرفت. بدین منظور آزمایشی در قالب طرح کاملاً تصادفی با یک تیمار (دورۀ آبیاری)، در پنج سطح (فاصله­های 1، 3، 5، 7 و 9 روزه) و پنج تکرار بر روی نهال­های یکسالۀ اقاقیا انجام گرفت و به‌منظور بررسی اثر تنش خشکی، شاخص­های فلورسانس کلروفیل (Fv/Fm، Fmو F0)، مقدار کلروفیل a، b و کلروفیل کل و محتوای پرولین با نمونه‌برداری از برگ­های انتهایی تیمار‌های مختلف اندازه­گیری شد. نتایج نشان داد که تنش خشکی، سبب کاهش معنی­دار فلورسانس حداکثر (Fm) و کارایی فتوشیمیایی فتوسیستم II (Fv/Fm) و فلورسانس اولیه (F0) در گونۀ اقاقیا، در سطح 5 درصد می­شود. تحت شرایط تنش خشکی، در محتوای کلروفیل اقاقیا اختلاف معنی­دار بین سطوح مختلف آبیاری مشاهده نشد. با افزایش شدت تنش، تجمع پرولین در برگ از 82/9 در تیمار یک‌روزه به 40/77 میکرومول بر گرم برگ تازه در تیمار پنج­روزه افزایش یافت. با توجه به نتایج می­توان گفت اندازه­گیری پارامتر­های فلورسانس کلروفیل و مقدار پرولین برگ اقاقیا، به­عنوان شاخص تعیین میزان تحمل به خشکی، به‌منظور انتخاب آن برای کاشت در مناطق خشک و نیمه‌خشک مفید خواهد بود..

اقاقیا (L. Robinia pseudoacacia) و ارغوان (Cercis siliquastrum L.) دو گونۀ مناسب برای تولید نهال در نهالستان‌ها و توسعۀ فضای سبز مناطق خشک هستند. پژوهش حاضر پاسخ زنده‌مانی و برخی صفات رویشی نهال‌های گلدانی این دو گونه را تحت تأثیر تنش شوری بررسی می‌کند. آزمایش به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی و در چهار تکرار صورت گرفت. نهال‌های دو گونه با محلول کلرید سدیم به‌مدت 90 روز در مکانی مسقّف در چهار سطح شوری 0، 5، 10 و 20 دسی‌زیمنس  بر متر آبیاری شدند. از نظر بیشتر پارامترهای رویشی، اقاقیا نسبت به ارغوان پاسخ بهتری به شوری تا 10 دسی‌زیمنس بر متر نشان داد. در شوری 20 دسی‌زیمنس بر متر، نهال‌های اقاقیا دارای زنده‌مانی بیشتری نسبت به ارغوان بودند (به‌ترتیب 45 و 30 درصد). در هر دو گونه، زنده‌مانی در شوری 10 دسی‌زیمنس بر متر بیش از 50 درصد بود؛ اما در شوری 5 دسی‌زیمنس بر متر دچار کاهش نشد و همچنان 100 درصد بود. با توجه به اینکه اغلب صفات رویشی در برخی غلظت‌های شوری کاهش یافتند، به‌ویژه از نظر زنده‌مانی می‌توان تحمل نهال هر دو گونه را تا آستانۀ شوری 5 دسی‌زیمنس بر متر گزارش کرد. بدین ترتیب، تولید آنها در بسترهای شور (تا 5 دسی‌زیمنس بر متر) نهالستان‌های مناطق خشک کشور امکان‌پذیر است. پژوهش‌های مشابه در مراحل رویشی بالاتر،  قدرت تحمل به شوری بهتر این دو گونه را برای توسعۀ فضای سبز و احیای مناطق خشک کشور که دارای خاک‌های شور هستند نمایان خواهد ساخت..

جنگل‌های هیرکانی از مهم‌ترین اکوسیستم­های خشکی جهان و تأثیر‌گذار بر توسعۀ پایدار جوامع انسانی است و باید به‌طور مستمر پایش شود. آگاهی از روند تغییرات فنولوژیکی این جنگل‌ها، به درک بهتر چگونگی پاسخ آن به تغییرات آب­و­هوایی بسیار کمک ­می‌کند. این پژوهش با هدف بررسی روند تغییرات بلندمدت فعالیت گیاهی، با به‌کارگیری آزمون‌ تحلیل روند من­کندال به‌صورت پیکسل به پیکسل در کل سطح جنگل بر روی سری ­زمانی تصاویر ماهواره­ای NOAA-NDVI شامل 756 تصویر دوهفته‌ای در دورۀ 2012-1981 انجام گرفت. همچنین روند تغییرات دما و بارش و رابطۀ رگرسیونی آنها با NDVI ارزیابی شد. در 35/75 درصد از این جنگل­ها، روند Greening و تنها در پیکسل‌های کمی از منطقه، روند Browning مشاهده شد. در تغییرات بارش در بیشتر پیکسل‌های منطقه روندی مشاهده نشد، ولی تحلیل روند سری زمانی دما به‌طور تقریبی در کل منطقه، روند افزایشی معنی‌دار در سطح احتمال 1 درصد را نشان داد. نتایج بررسی رابطۀ رگرسیونی سری‌های زمانی NDVI با دما و بارش، حاکی از رابطۀ ضعیف بین متغیرهای آب­و­هوایی و تغییرات فعالیت پوشش گیاهی در منطقه در دورۀ زمانی تحقیق است. نتایج این پژوهش نشان داد تغییراتی در روند سبزشدگی جنگل‌های هیرکانی رخ داده که ممکن است ناشی از عوامل دیگری غیر از عامل‌های آب‌و‌هوایی باشد..

هدف این تحقیق، بررسی تأثیر عوامل فیزیوگرافی بر خصوصیات کمی و کیفی جنگلکاری گونۀ­ ون در منطقۀ دولی‌چال ماسوله در استان گیلان است. بدین منظور در منطقه­ای به وسعت 400 هکتار، تعداد 100 قطعه ‌نمونۀ دایره‌ای به وسعت 2 آر، براساس الگوی منظم تصادفی پیاده شد. در داخل هر قطعه‌نمونه عوامل فیزیوگرافی (شیب، جهت و ارتفاع از سطح دریا)، ویژگی­های کمی (قطر یقه و ارتفاع کل) و ویژگی­های کیفی (شادابی و چندشاخگی) اندازه­گیری شد. نتایج آزمون تجزیۀ واریانس نشان داد که اختلاف معنی‌داری بین قطر متوسط یقه و ارتفاع کل درخت ون در جهت‌های مختلف وجود دارد. همچنین نتایج نشان داد که بین قطر یقه در شیب‌های مختلف اختلاف معنی‌داری وجود ندارد، درحالی‌که بین ارتفاع درخت ون در شیب‌های مختلف اختلاف معنی‌داری وجود دارد. نتایج آزمون t نیز نشان داد که اختلاف معنی‌داری بین قطر یقه در ارتفاعات مختلف وجود دارد، درحالی‌که اختلاف معنی‌داری بین ارتفاع ون در ارتفاعات مختلف مشاهده نشد. بررسی اثر جهت بر ویژگی­های کیفی نشان داد که بیشترین شادابی در جهت شمال و بیشترین چندشاخگی در جهت جنوب است. بررسی اثر شیب بر ویژگی­های کیفی نشان داد که بیشترین شادابی و چندشاخگی در شیب 20-0 درصد است. بررسی اثر ارتفاع از سطح دریا بر روی ویژگی­های کیفی نشان داد که بیشترین درصد شادابی و چندشاخگی در ارتفاع 1900- 1700 متر است..

این تحقیق با هدف بررسی تأثیر آتش­­سوزی بر فلور و شکل زیستی گونه­­های علفی در منطقۀ جنگلی تنگۀ بزاز­خانه در شمال شرق کرمانشاه انجام گرفت. پس از تعیین مساحت قطعه نمونه­ها به ­روش حداقل سطح، 40 قطعه نمونه در هریک از مناطق سوخته و شاهد برداشت شد. گونه­های گیاهی حاضر در سطح قطعه نمونه­ها جمع­آوری و شناسایی شد و شکل زیستی آنها براساس روش رانکایر تعیین شد. نتایج نشان داد که در منطقۀ سوخته، 48 گونۀ گیاهی متعلق به 37 جنس و 14 تیره و در منطقۀ شاهد نیز 50 گونۀ گیاهی متعلق به 36 جنس و 13 تیرۀ گیاهی وجود دارد. در بین تیره­های شناسایی‌شده، تیره­های Malvaceae، Guttiferae، Iridaceae و Caryophyllaceae فقط در منطقۀ سوخته و تیره­های Papaveraceae و Brassicaceae در منطقۀ شاهد به‌صورت اختصاصی حضور داشتند. همین امر سبب بروز اختلافاتی در ترکیب گونه­های بین دو منطقه شد. بررسی شکل زیستی گونه­ها در مناطق بررسی‌شده نشان داد که تروفیت­ها بیشترین درصد پوشش را در دو منطقه به خود اختصاص داده‌اند، به‌طوری که درصد این گونه­ها در منطقۀ سوخته بیشتر از منطقۀ شاهد بود. به­طور کلی با توجه به گذشت 9 سال پس از آتش‌سوزی، حضور و نبود یا بازسازی برخی گونه­ها توسط آتش­سوزی تحت تأثیر قرار گرفته است..

توان تولیدی رویشگاه، معیاری مهم برای مدیران جنگل در خصوص پیش‌بینی مقدار تولید، بهره‌برداری مجاز سالانه، رویش و انتخاب مناسب‌ترین گونه‌های درختی برای یک رویشگاه است. در مطالعۀ حاضر قابلیت پیش‌بینی مدل‌های آماری با به‌کارگیری روش‌های مختلف گزینش متغیر برای ارتفاع غالب گونۀ راش به‌عنوان شاخصی از توان تولید رویشگاه نسبت به متغیرهای خاک و فیزیوگرافی بررسی شده است. به این منظور، 127 قطعه نمونه دایره‌ای به مساحت 1000 متر مربع در جنگل دانشگاه تربیت مدرس پیاده و در هر یک از آنها ارتفاع غالب گونة راش اندازه‌گیری شد. عملکرد پنج روش گزینش متغیر در رگرسیون خطی چندگانه (انتخاب گام‌به‌گام متغیر با آزمون F و معیارهای اطلاعاتی آکائیک و بیزین، بهترین زیرمجموعه‌ها با استفاده از معیارهای اطلاعاتی آکائیک و بیزین) و روش رگرسیون درختی بررسی شد. به‌منظور مقایسۀ کارایی روش‌های یادشده، اعتبارسنجی متقابل با 2500 تکرار استفاده شد. نتایج نشان داد که در بین پنج روش مبتنی بر رگرسیون خطی چندگانه، اختلاف اندکی در قابلیت پیش‌بینی وجود دارد. عملکرد روش‌های گام‌به‌گام مشابه الگوریتم‌های بهترین زیرمجموعه است و انتخاب معیارهای مقایسۀ مدل‌ها (شامل معیار اطلاعاتی آکائیک، معیار اطلاعاتی بیزین یا آمارۀ F) تأثیر اندکی بر قابلیت پیش‌بینی دارد. در تحقیق حاضر، روش مبتنی بر درخت رگرسیون، قابلیت پیش‌بینی کمتری داشت. استدلال این است که بهترین روش انتخاب متغیر وجود ندارد و هر یک از روش‌های مبتنی بر رگرسیون که در این تحقیق استفاده شده، می‌تواند مدل‌های پیش‌بینی مفید را ایجاد کند..

در این تحقیق، به‌منظور شناخت و مدیریت پایدار اکوسیستم‌های جنگلی دست‌کاشت، اثر چهار تودة مختلف توسکای ییلاقی، پلت، سکویا و آمیختة سکویا - پلت بر شاخص‌های کیفیت لاشبرگ و خاک در محدودة سلمانشهر مازندران ارزیابی شد. بدین منظور در هر یک از توده‌ها، 15 نمونه از لایة لاشبرگ از عمق 10-0 سانتی‌متری خاک سطحی برداشت شد. مقادیر کربن آلی و نیتروژن کل لاشبرگ و رطوبت، pH، کربن آلی، نیتروژن کل، نیترات، آمونیوم، تنفس میکروبی، زی‌تودة میکروبی کربن و نیتروژن خاک اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد که مقدار رطوبت، pH، نیتروژن خاک و لاشبرگ، غلظت نیترات و آمونیوم، تنفس میکروبی و زی‌تودة میکروبی کربن و نیتروژن در گونة توسکای ییلاقی به‌طور معنی‌داری بیشتر از توده‌های پلت > آمیختة سکویا – پلت > و سکویا است. نسبت کربن به نیتروژن لاشبرگ و خاک و همچنین کربن آلی خاک در تودة سوزنی‌برگ سکویا بیشتر از توده‌های پهن‌برگ توسکا و پلت بود. به‌طور کلی تودة آمیختة سکویا - پلت حالت بینابینی را از نظر کیفیت لاشبرگ و حاصلخیزی خاک نشان می‌دهد. براساس پژوهش حاضر، جنگلکاری با گونه‌های پهن‌برگ، به‌ویژه گونة تثبیت‌کنندة نیتروژن توسکای ییلاقی، سبب بهبود کیفیت لاشبرگ و خاک شده، درحالی که جنگلکاری خالص سکویا شرایط نامناسبی را ایجاد کرده است..

ضریب‌ شکل، از مهم‌ترین مؤلفه‌های تعیین حجم درختان است. مقدار عددی ضریب شکل به عواملی همچون گونۀ درختی، رویشگاه، تراکم توده، سن و برخی عوامل محیطی بستگی دارد و با استفاده از فرمول‌های متنوعی محاسبه می‏شود. در این بررسی، به‌منظور تعیین مناسب‌ترین فرمول ضریب شکل، برای جایگزینی ضریب شکل واقعی، در توده‌های دست‌کاشت کاج بروسیا واقع در شمال شهرستان خرم‌آباد، 30 اصله درخت انتخاب و قطع شد. حجم واقعی هر درخت با استفاده از فرمول‌های حجم استوانه، اسمالیان و مخروط تعیین شد. برای هر درخت، ضریب شکل‌های واقعی ( )، طبیعی ( )، مصنوعی ( ) و هوهنادل ( ) و ضریب قدکشیدگی محاسبه شد. سه ضریب شکل طبیعی، مصنوعی و هوهنادل با استفاده از آزمون مقایسه‌های جفتی با ضریب شکل واقعی مقایسه شدند. نتایج نشان داد که بین ضریب شکل واقعی و سه ضریب شکل دیگر (طبیعی، مصنوعی و هوهنادل) در سطح احتمال 95 درصد تفاوت معنی‏دار وجود دارد و در نتیجه هیچ‌کدام قابلیت جایگزینی ضریب شکل واقعی را ندارند. میانگین ضریب قدکشیدگی تودۀ مذکور 1/55 تعیین شد؛ بنابراین توده در این مرحلۀ رویشی، در وضعیت پایدار قرار دارد. مقایسۀ شکل هندسی 120 قطعۀ اندازه‏گیری‌شده با حجم‏های هندسی رایج نشان داد که 8/50 درصد از قطعات به‌شکل نلوئید، 2/44 درصد به‌شکل پارابلوئید و 5 درصد به‌شکل مخروط بودند..

کسب اطلاعات کمی و کیفی از ساختار جنگل در مدیریت جنگل­های زاگرس اهمیت بسیاری دارد. این تحقیق به‌منظور بررسی اثر مونه­بندی بر دقت برآورد مشخصه­های کمّی درختان در روش­­های نمونه­برداری چنددرختی (یک، دو، چهار، شش و هشت‌درختی) در جنگل­های دورود لرستان صورت گرفت. بدین منظور در منطقه­ای به وسعت 42 هکتار، 141 قطعه نمونۀ مربعی هر کدام به مساحت 2500 متر مربع (50×50 متر) انتخاب و به‌صورت صد­در­صد آماربرداری شد. در هر قطعه نمونه، اطلاعات همۀ درختان با قطر برابرسینۀ بیش از 5/7 سانتی­متر، شامل تعداد درختان، قطر برابرسینه و تاج‌پوشش هر درخت (قطر بزرگ و کوچک تاج) ثبت شد. روش­های نمونه­برداری چنددرختی با استفاده از نرم‌افزار جی‌آی­اس طراحی و با توجه به مقیاس نقشه در جنگل اجرا شد. سپس جنگل با استفاده از تراکم (تعداد در هکتار)، به سه مونه (125>، 250-125 و 250< اصله درخت در هکتار) تقسیم شد. شاخصه­های آماری برای مشخصه­های تعداد در هکتار، سطح مقطع برابرسینه در هکتار و درصد تاج‌پوشش در هکتار قبل و پس از مونه­بندی محاسبه شد. نتایج نشان داد که با اجرای مونه­بندی در روش نمونه­برداری چنددرختی، میانگین برآورد‌شده مشخصه­های بررسی‌شده به میانگین واقعی نزدیک‌تر شده است؛ همچنین مونه­بندی ناهمگنی موجود در منطقۀ تحقیق را برطرف کرده و موجب کاهش انحراف معیار و درصد ضریب تغییرات شده است. همین امر سبب افزایش دقت روش نمونه­برداری چنددرختی در جنگل‌های دورود لرستان شده ­است، بنابراین اجرای مونه­بندی در روش چنددرختی مثبت ارزیابی می‌شود..

کمّی‌سازی مشخصه‌های بیوفیزیکی جنگل مانند زی‌توده در مقیاس‌های محلی، ناحیه‌ای و جهانی در ارزیابی، پایش و مدیریت وضعیت انتشار و ترسیب کربن ضروری است. تصاویر راداری پلاریزه‌شده با طول موج بلند با توجه به قدرت نفوذشان به تاج‌پوشش جنگل و اخذ اطلاعات تنه، در برآورد زی‌تودة روی زمینی جنگل‌ها استفاده شده‌اند. این پژوهش با هدف بررسی قابلیت داده‌های راداری Alos-Palsar در برآورد زی‌تودة روی زمینی درختان در بخشی از جنگل‌های آمیختة پهن‌برگ طرح جنگلداری دکتر بهرام‌نیا انجام گرفت. زی‌تودة روی زمینی درختان در 308 قطعه نمونة 10 آری با استفاده از معادلات آلومتریک محلی محاسبه شد. در این بررسی از داده‌های راداری که پیش‌پردازش رادیومتری و هندسی شده بودند استفاده شد و براساس آن ضرایب بازپخش نرمال‌شدة پلاریزاسیون‌های HH و HV، نسبت و تفاضل آنها، مؤلفه‌های آلفا و اینتروپی حاصل از روش تجزیة هدف Cloud-Pottier به‌همراه ویژگی‌های بافت محاسبه‌شده از ماتریس سطوح خاکستری هم‌رخداد از تصاویر راداری Alos-Palsar تهیه و مقادیر آنها در محل قطعات نمونه استخراج شد. مدلسازی با استفاده از 70 درصد قطعات نمونه با الگوریتم‌های ناپارامتریک K-NN، رگرسیون بردارپشتیبان و جنگل‌تصادفی، همچنین رگرسیون چندمتغیرة خطی صورت گرفت و ارزیابی برآوردها با استفاده از 30 درصد قطعات نمونه باقی‌مانده انجام پذیرفت. براساس نتایج، الگوریتم K-NN نسبت به دیگر الگوریتم‌ها عملکرد به‌نسبت بهتری در برآورد زی‌تودة روی زمینی درختان داشت. مجذور میانگین مربعات خطای 189/57 درصد و ضریب تبیین تعدیل‌شدة 032/0 عملکرد ضعیف این رویکرد را در برآورد زی‌تودة روی زمینی درختان نشان می‌دهد..

استفاده از ماشین‌های پیشرفتۀ بهره‌برداری سنگین در مسیرهای چوبکشی، نیروی زیادی را به خاک وارد می‌آورد و سبب تخریب و آسیب جدی خاک و کاهش ذخیرۀ کربن در آن می‌شود. بررسی‌‌های متعدد نشان‌دهندۀ بازیابی طولانی‌مدت خصوصیات فیزیکی و شیمیایی خاک است. این پژوهش به‌منظور تعیین تأثیرات شیب مسیر، مقدار تردد و رد چرخ چوبکشی زمینی بر مقدار ذخیرۀ کربن و برآورد ارزش اقتصادی این مقدار ذخیره، به‌منظور برنامه‌ریزی برای کاهش خسارت به خاک انجام گرفت. به ‌این منظور، مسیرهای تردد با توجه به شیب مسیر به دو دستۀ شیب کمتر از 10 درصد و شیب بیشتر از 10 درصد و هر دسته نیز با توجه به تعداد تردد، به سه دستۀ کم‌تردد، متوسط و پر‌تردد تقسیم‌ شد. در هر دسته، در مسیر از رد چرخ­ها، وسط مسیر و منطقۀ شاهد در سه تکرار نمونه‌برداری شد ­و ارزشگذاری اقتصادی کارکرد ترسیب کربن به روش ارزش سایه‌ای تعیین شد. نتایج نشان داد که با افزایش شیب مسیر، تعداد تردد و در محل رد چرخ‌ها، مقدار ترسیب کربن به‌طور معنی‌داری کاهش می‌یابد. ارزش هر هکتار از زمین‌های مورد مطالعه به‌لحاظ ترسیب کربن خاک و لایۀ آلی تا عمق 10 سانتی‌متری، 8/1798 دلار در هکتار برآورد شد. از ‌طرفی، کاهش ترسیب کربن در مسیرهای چوبکشی، سالانه 12/516 دلار در هکتار هزینۀ اقتصادی دارد. آگاهی از این‌گونه هزینه‌ها به سیاست‌گذاران در حفاظت و تخصیص منابع مالی به‌ویژه در وضعیت محدودیت بودجه، کمک شایانی خواهد کرد..

هدف پژوهش حاضر مدلسازی خطر زمین‌لغزش با استفاده از شبکه‌های عصبی مصنوعی در بخشی از حوضۀ آبخیز کجور و سپس طراحی جادۀ جنگلی براساس پهنه‌بندی طبقات این خطر بود. در این تحقیق، پس از پیمایش میدانی و برداشت 95 نقطة لغزشی، شش عامل شیب، جهت، شکل دامنه، فاصله از رودخانه، فاصله از گسل و سازندهای زمین‌شناسی به‌عنوان عوامل مؤثر بر زمین‌لغزش در نظر گرفته شدند. لایه‌های رقومی هر یک از عوامل در محیط سامانة اطلاعات جغرافیایی تهیه شدند. پس از استخراج داده‌های زمین‌لغزش از محیط سیستم اطلاعات جغرافیایی و تقسیم داده‌ها، مدل‌های مختلف شبکۀ عصبی پرسپترون چندلایه از نوع پس‌انتشار پیش‌خور با به‌کارگیری ترکیبات گوناگون پارامترهای تنظیمی از جمله تعداد لایه‌های مخفی، تعداد نورون در هر لایه، توابع آستانه و الگوریتم‌های یادگیری مختلف ساخته شدند و کارایی شبکه‌های آموزش‌یافته ارزیابی شد. با بررسی پاسخ‌های به‌دست‌آمده از آزمایش تنظیمات مختلف، مقدار مجذور میانگین مربعات خطا و ضریب تبیین که نمایندۀ دقت مدل هستند، به‌ترتیب 1945/0 و 8676/0 برای بهترین شبکة آموزش‌یافته با 2 و 8 نورون در لایه‌های پنهان نخست و دوم و یک نورون در لایة خروجی به‌دست آمد. از میان واریانت‌های طراحی‌شده، واریانت 3 با کمترین عبور از طبقات با حساسیت خیلی زیاد به‌عنوان بهترین واریانت انتخاب و در طبیعت پیاده‌سازی شد..

هدف این پژوهش بررسی ویژگی‌های سطحی چوب بلوط پس از پوشش‌دهی با استئاریک اسید و گرمادهی آن با پرس داغ و آون و مقایسۀ آن با پوشش‌دهی با پوشش رزینی متداول کیلر-پلی‌استر بود تا اثرگذاری استئاریک اسید در مقایسه با پوشش متداول بر ویژگی‌های سطح چوب بلوط مشخص شود. این ویژگی‌ها شامل زاویۀ تماس قطرۀ آب با سطح چوب و تغییرات رنگ سطح نمونه‌های چوبی بلوط بود. ویژگی‌های سطحی نمونه‌ها پیش و پس از 10 روز آب‌شویی تعیین شد تا میزان پایداری پوشش استئاریک اسید مشخص شود. برای بررسی و تأیید پیوند استئاریک اسید با بسپارهای سطح چوب از طیف‌سنجی مادون قرمز استفاده شد. نتایج حاکی از آب‌گریز شدن سطح نمونه‌های تیمارشده با استئاریک اسید و گرمادهی‌شدۀ پرس و آون نسبت به نمونه‌های بدون پوشش و پوشش رزینی بود. کاربرد استئاریک اسید سبب افزایش زاویه تماس قطره آب نسبت به سطح چوب و آب­گریزی چوب راش گردید. ارزیابی پایداری آب‌گریزی سطح نمونه‌های تیمارشده با استئاریک نیز اسید نشان‌دهندۀ افت نکردن زاویۀ تماس قطرۀ آب با سطح چوب و حفظ ویژگی آب‌گریزی حتی پس از آب‌شویی نمونه­ها بود. میزان تغییر رنگ بر اثر استفاده از استئاریک اسید کم­تر از دیگر مواد پوشش دهنده سطح چوب پس از پوشش­دهی و پس از آب­شویی بود...

در این پژوهش، نشاستة میوة بلوط به ‌روش قلیایی موسوم به  A3Sاستخراج و پس از اصلاح با 3-کلرو-2-هیدروکسی پروپیل تری‌متیل آمونیوم کلرید (QUAB188)، به‌عنوان مادة افزودنی کاتیونی در سوسپانسیون الیاف سلولزی استفاده و با نوع خام آن مقایسه شد. شناسایی با طیف‌سنجی  FTIRو آزمون کجلدال دو نمونة کاتیونی و خام بیوپلیمر مزبور، وجود 359/0 درصد نیتروژن و درجة استخلاف 045/0گروه‌های آمونیوم نوع چهارم بر زنجیره‌های انیدروگلوکوزی نشاسته را تأیید کرد. نتایج نشان‌ داد که بیوپلیمر خام در مقایسه با همتای کاتیونی خود، از برتری بارز تأثیرگذاری بر ویژگی‌های سوسپانسیون الیاف همچون زمان آبگیری، ماندگاری و ظرفیت نگهداشت آب و نیز ویژگی‌های شبکة الیاف مشتمل بر دانسیتة ظاهری و شاخص‌های مقاومت به کشش، ترکیدگی و پارگی برخوردار ‌است، به‌نحوی که شاخص کشش ورقة دارای بیوپلیمر خام نسبت به نشاستة کاتیونی، تا 43 درصد و ماندگاری سوسپانسیون تا بیش از 2 درصد بهبود یافت. یکنواختی بیشتر شکل‌گیری ورقة کاغذ در مرحلة آبگیری از سوسپانسیون حاوی نشاستة خام بلوط به‌واسطة درجة استخلاف زیاد نشاستة کاتیونی، برتری مدول الاستیسیتة ایجادی توسط نشاستة خام و نیز احتمالاً کاهش ابعاد پلیمر در طی فرایند کاتیونی کردن در تأیید آن شایان ذکر است. با این حال، به‌جز زمان آبگیری، سایر ویژگی‌های بررسی‌شده، بهبود چشمگیری را در اثر کاربرد هر دو بیوپلیمر بومی، تجربه کرد که ناشی از بهبود دلمه‌سازی، ماندگاری، پیوندیابی بین اجزا و افزایش دانسیته بود..

امروزه استفاده از نانوالیاف سلولز رواج گسترده­ای یافته است. این تحقیق با هدف بررسی عملکرد نانوالیاف سلولز کاتیونی و نانوالیاف سلولز-نشاستۀ کاتیونی انجام گرفت. در این پژوهش، نانوالیاف سلولز در سه سطح (10، 20 و 30 درصد) با استفاده از 3-کلرو-2-هیدروکسی پروپیل تری‌متیل آمونیوم کلراید کاتیونی شده و به کمک آزمون کجلدال، اصلاح کاتیونی نانوسلولز تأیید شد. کارایی نانوالیاف کاتیونی­شدۀ سلولز در چهار سطح 1/0، 5/0، 1 و 2 درصد (براساس وزن خشک خمیر کاغذ) بر ماندگاری و آبگیری از خمیر کاغذ و نیز ویژگی­های کاغذ باگاس، با ترکیب نانوالیاف سلولز (سطوح کاربرد مشابه)، نشاستۀ کاتیونی (2/0، 4/0 و 6/0 درصد براساس وزن خشک خمیر کاغذ) مقایسه شد. نتایج نشان داد اثر نوع و مقدار افزودنی­های استفاده‌­شده بر تمامی ویژگی­های مقاومتی مورد بررسی در سطح اطمینان 99 درصد معنی­دار بوده است. کاربرد نانوالیاف سلولزی به­صورت اصلاح­شده و اصلاح­نشده به­همراه نشاستۀ کاتیونی به افزایش درجۀ روانی و ماندگاری خمیر کاغذ و نیز مقاومت به عبور هوا در کاغذ تولیدی آزمایشگاهی منجر شد، اما عملکرد نانوالیاف سلولز کاتیونی در بهبود ویژگی­های مکانیکی به­مراتب بهتر از ترکیب نانوالیاف سلولز/ نشاستۀ کاتیونی بود. نانوالیاف سلولز کاتیونی به‌دلیل قابلیت برقراری پیوند یونی علاوه بر پیوند هیدروژنی، توزیع یکنواخت­تری را در شبکۀ کاغذ موجب می‌شود و عملکرد بهتری را به­عنوان زیست‌بسپار تقویت­کنندۀ کاغذ ایفا می­کند..

استفاده از پلیمرهای طبیعی در مقایسه با پلیمرهای سنتزی رایج در ساختار پوشش­ها، به حفظ خصوصیات زیست‌تخریب‌پذیری و قابلیت بازیافت فراورده­های کاغذی کمک می­کند. تحقیق حاضر با هدف بررسی اثر پوشش­های مانع­شوندۀ زیست­پلیمری بر خواص کاغذ بسته­بندی انجام گرفت. پوشش­های کامپوزیتی متشکل از پروتئین سویا/نانوالیاف سلولزی در پنج سطح نانوالیاف سلولزی صفر، 5، 10، 15و 20 درصد در سه وزن پوشش 5، 10و 15 گرم بر متر مربع  روی کاغذ پایه از نوع لاینر اعمال شدند. سپس مقاومت به کشش، کرنش شکست، مقاومت به ترکیدن، اختلاف رنگ، مقاومت به عبور روغن، و سرعت عبور بخار آب به‌منظور بررسی تأثیر پوشش ارزیابی شد. نتایج نشان داد که شاخص مقاومت به کشش، کرنش شکست و شاخص مقاومت به ترکیدن کاغذهای پوشش­دار با افزایش درصد نانوالیاف سلولزی و وزن پوشش افزایش یافتند. علاوه بر این اندازه­گیری­های رنگ نشان داد که پوشش‌دهی کاغذهای پایه توسط ایزوله پروتئین سویا و نانو­الیاف سلولزی موجب افزایش اختلاف رنگ و تیره­تر شدن کاغذها در مقایسه با کاغذ پایه به‌ویژه با افزایش وزن پوشش شد. همچنین هر دو ویژگی مقاومت به عبور روغن و سرعت عبور بخار آب کاغذهای پوشش­دار بهبود یافت، به‌طوری‌که در بالاترین سطح نانوالیاف سلولزی و وزن پوشش به‌ترتیب 87/86 و 61/76 درصد افزایش مشاهده شد. به­طور کلی وارد کردن نانو الیاف سلولزی در ماتریس پروتئین سویا موجب بهبود خواص ممانعتی و مکانیکی کاغذ پوشش­دار شد..