با اینکه مزایای اکولوژیکی و اجتماعی سیستم‌های بیشه‌زراعی به‌خوبی شناخته­شده است، پذیرش این سیستم‌ها در میان کاربران و کشاورزان به‌کندی پیش می‌رود. معرفی بهترین سیستم­های بیشه­زراعی در هر منطقه و اثبات برتری سودآوری آن نسبت به کشاورزی سنتی می­تواند به افزایش پذیرش اجتماعی و اقتصادی و در نتیجه توسعه این سیستم­ها کمک­کند. این مطالعه با هدف مقایسه سودآوری سیستم‌ها و عملیات­ بیشه­زراعی رایج در شهرستان­های فریدن و چادگان استان اصفهان انجام شده­است. به­این منظور، کلیه سیستم‌های بیشه‌زراعی منطقه تحقیق و نوع عملیات به­کار گرفته­شده در هر سیستم شناسایی و ثبت گردید. برای ارزیابی مالی، ابتدا مقدار فعالیت­های کاشت، داشت و برداشت از طریق توزیع پرسشنامه بین کاربران طی یک دورۀ ده‌‌سالۀ گردآوری شد. سپس، متوسط هزینه­ها و/یا درآمد­های حاصل از فعالیت­های بیشه­زراعی و داده­های مرتبط با تورم از گزارش­های سالانه اداره کل جهاد کشاورزی استان اصفهان و مرکز آمار کشور استخراج شد. برای انجام محاسبات مالی از معیارهای ارزش مورد انتظار زمین (LEV)، معادل سالانه ارزش (EAV) و نرخ تنزیل اسمی (مجموع نرخ تنزیل واقعی 3 تا 5 درصد و متوسط تورم دورۀ ده‌سالۀ طرح) بهره گرفته شد. نتایج نشان داد که سیستم بیشه­زراعی کشت ردیفی یا دالانی یونجه با درختان میوه بیشترین ارزش مالی را در بین تمام سیستم‌های منطقه دارد و سیستم‌های بادشکن و درختان برای حفظ و احیای خاک به‌ترتیب در رتبه­های دوم و سوم قرار دارند. پژوهش‌های بیشتری برای شناسایی دلایل انتخاب سیستم­های بیشه­زراعی رایج توسط کشاورزان و تشویق آنها به انتخاب سیستم بهینه لازم است.          

گونه­های توس به­دلیل دارا بودن ارزش دارویی، صنعتی و زینتی از اهمیت ویژه­ای برخوردار می­باشند. litwinowii Betula یکی از دو گونه توس در حال انقراض ایران می‌باشد که در سنگده ساری رویش دارد. در پژوهش حاضر، ریزنمونه­های برگ پس از اعمال تیمارهای سترون­سازی (کلرید جیوه 1/0 درصد، الکل 70 درصد و هیپوکلریت سدیم 25 درصد در زمان­های مختلف) در دو محیط کشت WPM و MS با غلظت­های مختلف هورمون­های BAP و 2,4-D جهت تولید کالوس و باززایی گونه litwinowiiB.دز آزمایشگاه کشت بافت دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان کشت گردیدند. نتایج نشان داد تیمار کلرید جیوه 1/0 درصد به­مدت 7 دقیقه بهترین روش سترون­سازی ریزنمونه­ها بود. محیط کشت پایه WPM حاوی یک میلی­گرم در لیتر BAPو 1/0 میلی­گرم در لیتر 2,4-Dبهترین محیط کالوس­زایی شناخته شد. همچنین 10 میلی­گرم در لیتر Zeatin در ترکیب با 20 میلی­گرم در لیتر آدنین سولفات برای القای اندام­زایی کالوس­ها مناسب بود. ترکیب BAP 5/0 میلی­گرم در لیتر و آدنین سولفات 20 میلی­گرم در لیتر با 20 درصد اندام­زایی به‌عنوان بهترین تیمار انتخاب شد. درنهایت گیاه­چه­ها در محیط WPM حاوی IBA و NAA (یک میلی­گرم در لیتر) ریشه­دار شدند. روش ریزازدیادی توس که در پژوهش حاضر بهینه گردید، در بیوتکنولوژی با هدف پیشبرد ژنتیکی درختان توس و نیز ریزازدیادی در مقیاس وسیع و تکثیر تجاری نیز قابل توصیه است.

افزایش مقاومت به نفوذ خاک با تحت تأثیر قرار دادن الگوهای اندام هوایی و زیرزمینی، سبب ایجاد اثرهای منفی بر متغیرهای رشد نهال‌های گونه‌های چوبی می‌شود. در این تحقیق،تأثیرات کوبیدگی خاک در خاکی با بافت لومی تا رسی- لومی با شرایط بهینه از نظر آب (آبیاری روزانه) در مقیاس پیوستۀ مقاومت به نفوذ بر متغیرهای ریخت‌شناسی نهال (اندازه)، رشد (زی‌توده)، تخصیص زی‌توده و معماری رشد نهال‌های گونۀ کاج سیاه در چهار تیمار کوبیدگی خاک در شرایط گلخانهبررسی شد. با افزایش مقاومت به نفوذ خاک، متغیرهای رشد شامل اندازة نهال (طول و قطر ساقه، طول برگ، طول و قطر ریشة اصلی و طول ریشة جانبی) و زی‌توده (اندام هوایی و ریشه) از نظر آماری به‌طور معنی‌داری کاهش یافتند. پارامترهای رشد با افزایش کوبیدگی خاک به‌صورت رابطه‌ای غیرخطی تغییر یافتند. با افزایش مقاومت به نفوذ خاک، مقادیر مربوط به اندام‌های زیرزمینی شامل زی‌توده (ریشة اصلی و جانبی) به‌طور معنی‌داری کاهش یافتند. نتایج نشان داد که افزایش تراکم خاک سبب الگوهای متفاوت تخصیص رشد در اندام هوایی و زیرزمینی (نرخ زی‌تودۀ ساقه، نرخ زی‌تودۀ برگ، نرخ زی‌تودۀ ریشه، نسبت زی‌تودۀ ریشه به اندام هوایی، طول ساقۀ خاص، طول ریشۀ خاص و نسبت زی‌تودۀ خشک ریشۀ جانبی به اصلی) و تغییرات معماری در نهال شد. به‌طور کلی، می‌توان نتیجه‌گیری کرد که رشد ریشه و ارتفاع نهال کاج سیاه با هر گونه افزایش مقاومت خاک محدود می‌شود و افزایش فشردگی خاک سبب تغییرات معنی‌دار الگوهای تخصیص رشد در اندام هوایی و زیر زمینی می‌شود

در مطالعۀ حاضر از شاخص فرم رویشگاه که مطمئن‌ترین معیار برای ارزیابی کیفیت رویشگاه در توده‌های ناهمسال و آمیخته است، برای ارزیابی توان تولیدی رویشگاه راش شرقی استفاده شد. به این منظور در جنگل پژوهشی دانشگاه تربیت مدرس، در تیپ‌هایی که در آنها گونۀ راش غالب بود، به روش منظم - تصادفی 105 قطعه نمونۀ دایره‌ای به مساحت 1000 متر مربع پیاده و در هر یک از آنها ارتفاع و قطر تمام درختان گونۀ راش علاوه‌بر ارتفاع از سطح دریا، درصد شیب و آزیموت اندازه‌گیری و ثبت شد. همچنین از عمق 10-0 سانتی‌متری، نمونه‌برداری خاک انجام گرفت و متغیرهای فیزیکی و شیمیایی خاک اندازه‌گیری شد. ارزیابی توان تولید رویشگاه راش با استفاده از تکنیک درخت طبقه‌بندی و رگرسیون نشان داد که متغیرهای فسفر، شاخص تابش خورشیدی، درصد رس و وزن مخصوص ظاهری به‌ترتیب اهمیت نسبی، متغیرهای مؤثر بر فرم رویشگاه هستند و 62 درصد تغییرات در توان تولیدی را می‌توان با استفاده از این متغیرها تبیین کرد. با استفاده از مدل خطی تعمیم‌یافته و معیارهای ضریب تبیین تعدیل‌یافته، مجذور مربعات میانگین خطا، معیارهای اطلاعاتی آکائیک (AIC) و بیزی (BIC) عملکرد تکنیک درخت طبقه‌بندی و رگرسیون نیز ارزیابی شد. نتایج نشان داد هرچند تکنیک درخت طبقه‌بندی و رگرسیون و مدل خطی تعمیم‌یافته درصد تغییرات یکسانی را توجیه می‌کند، الگوریتم درخت تصمیم از لحاظ معیارهای اطلاعاتی AIC و BIC نسبت به مدل رگرسیونی عملکرد بهتری دارد. از طرف دیگر تفسیر این تکنیک‌ها آسان‌تر است.  

پژوهش حاضر با هدف بررسی چگونگی تغییرات مقدار نیتروژن و فسفربرگ، ریشه و خاک پای درختان بلوط ایرانی دچار خشکیدگی، طی دو سال و در فصل‌های بهار و تابستان در منطقۀ مله‌سیاه استان ایلام انجام گرفت. درختان بلوط براساس شدت خشکیدگی تاجی به چهار گروه با تعداد شش تکرار تقسیم شدند. نمونه‌گیری از برگ، ریشه و خاک پای درختان در چهار جهت اصلی تاج درخت به‌طور تصادفی انجام گرفت و برای تجزیۀ عناصربه آزمایشگاه منتقل شد. نتایج نشان داد که مقدار رطوبت، نیتروژن و فسفر خاک محیط ریشۀ درختان بلوط ایرانی تغییرات معنی‌داری در بین تیمارهای خشکیدگی نداشتند. تغییرات زمانی نیتروژن و فسفر خاک کاهشی بود. نیتروژن برگ درختان سرخشکیده در بهار و تابستان 1392 بیشتر از درختان سالم بود. فسفر برگ درختان سرخشکیده در بهار 1392 بیشتر و در بهار 1393 کمتر از برگ درختان سالم بود. نیتروژن ریشۀ درختان سرخشکیده در بهار 1392 و تابستان 1393 بیشتر و در بهار 1393 کمتر از درختان سالم بود. فسفر ریشۀ درختان سرخشکیده در همۀ فصل‌ها کمتر از درختان سالم بود. نیتروژن با تغییرات زمانی کاهشی همراه بود، اما تغییرات زمانی فسفر افزایشی بود. همچنین غلظت نیتروژن و فسفر برگ بیشتر از ریشه بود. نتایج‌ نشان داد که خشکسالی تأثیر معنی‌دار بر وضعیت عناصر مزبور در پیکرۀ درختان بلوط دارد و تغییر آنها در درختان سرخشکیده به‌منظور مقاومت به شرایط خشکی و انجام فعالیت‌های حیاتی در حد ممکن بود. 

به‌طور معمول، منفعت تفرجی جنگل از جمله منفعت‌هایی است که رایگان در اختیار ما قرار می‌گیرد، با وجود این  نقش مهمی در شیوۀ مدیریت منابع جنگلی دارد. داشتن برآوردی از ارزش تفرجی یک منطقۀ جنگلی به مدیران در تصمیم‌گیری در زمینۀ انتخاب نوع کاربری اراضی جنگلی کمک می‌کند. هدف از این تحقیق برآورد ارزش تفرجی پارک جنگلی چغاسبز شهرستان ایلام با استفاده از روش ارزش‌گذاری مشروط است. برای برآورد تمایل به پرداخت افراد از الگوی لوجیت براساس حداکثر درست‌نمایی استفاده شد. داده‌های مورد نیاز با استفاده از 280 پرسشنامه از بازدیدکنندگان این پارک به‌دست آمد. نتایج نشان داد که میانگین تمایل به پرداخت هر فرد برای بازدید از این پارک 4/13969 ریال و میانگین تمایل به پرداخت هر خانوار با احتساب 3 نفر معادل 2/41908 ریال بوده است. علاوه‌بر این، براساس نتایج، متغیرهای درآمد، تحصیلات، سن و میزان مبلغ پیشنهادی بیشترین تأثیر را در پذیرش مبالغ پیشنهادی داشته‌اند. 

هدف تحقیق حاضر، امتحان درستی فرضیۀ ارتباط بین تغییر پارامترهای اقلیمی و خشکیدگی جنگل در ناحیۀ رویشی زاگرس بود. بدین منظور، تغییرات درازمدت پارامترهای هواشناسی و تبخیر­تعرق مرجع (ET0) ایستگاه‌های همدیدی پیرانشهر، سقز و خرم­آباد در ناحیۀ رویشی زاگرس شمالی در دو مقیاس زمانی سالانه و فصلی در معرض آزمون آماری قرار گرفت. به‌کمک رابطۀ ترکیبی فائو-پنمن-­مانتیث، ET0 محاسبه و از آزمون­های غیرپارامتری من­کندال و اسپیرمن برای بررسی معنی‌دار بودن روند بلند­مدت ET0 و پارامترهای مؤثر بر آن، و نیز از روش تخمین‌گر sen، برای بررسی معنی‌دار بودن شیب خط روند استفاده شد. نتایج نشان داد روند دمای هوا در ایستگاه پیرانشهر طی دورۀ 24 ساله، صعودی و معنی‌دار است (01/0>P). آزمون اسپیرمن، روند سرعت باد را در ایستگاه‌های سقز (دورۀ 40 ساله) و خرم­آباد (دورۀ 41 ساله) معنی‌دار و صعودی نشان داد. در مقیاس زمانی فصلی، روند پارامترهای اقلیمی و ET0 با استفاده از دو آزمون من­کندال و اسپیرمن در بیشتر موارد مشابه یکدیگر بوده و روند ET0 در بیشتر ایستگاه‌ها مثبت بوده­ است. نتایج این تحقیق مقدماتی نشان می­دهد که تغییرات روند برخی پارامترهای اقلیمی و ET0 در ناحیۀ رویشی زاگرس شمالی معنی‌دار است و بنابراین فرضیۀ ارتباط بین تغییر پارامترهای اقلیمی و ET0 با زوال اکوسیستم­های جنگل در ناحیۀ زاگرس شمالی تا حدودی تأیید می‌شود، ولی باید این ارتباط با داده­های هواشناسی ایستگاه­های بیشتری در کل ناحیۀ رویشی زاگرس لحاظ شود.

به‌دلیل کمبود اطلاعات علمی در زمینۀ سلامت و ایمنی شغلی و نیز بروز حوادث و مشکلات برای کارگران جنگل، این تحقیق روی کارگران شرکت سهامی جنگل شفارود در جنگل‌های غرب استان گیلان انجام گرفت. سلامت و ایمنی شغلی، رضایت از کار و شاخص خستگی از کارِ کارگران جنگل با استفاده از پرسشنامۀ جمع‌آوری و عوامل مؤثر بر آنها بررسی شد. به این منظور 100 کارگر به‌طور تصادفی انتخاب و نظر آنان از راه مصاحبه جمع‌آوری شد. نتایج نشان داد که 54 درصد کارگران در حین کار آسیب دیده بودند که بیشترشان کارگران قطع و خروج بودند. 20 درصد آنان، علی‌رغم اجباری بودن استفاده از وسایل ایمنی برای جلوگیری از حوادث کار از هیچ یک از وسایل ایمنی استفاده نکرده بودند. سطح رضایت کارگران در گروه‌های کاری با آزمون فریدمن مقایسه شد و نتایج نشان داد که گروه‌های قطع و خروج نارضایتی بیشتری در مقایسه با دیگران داشتند و مهم‌ترین دلیل آن هم حقوق کم و سنگین بودن کار بود. سن، سابقۀ کار کارگران و نوع کار از مهم‌ترین عواملی بودند که بر رضایت از کار تأثیر منفی داشتند. نتایج تحقیق شاخص خستگی تجمعی نشان داد که احساس اضطراب و افسردگی از گروه جنبه‌های روانی کار و اختلالات جسمی و خستگی عمومی از جنبه‌های فیزیکی بیشتر از مقادیر استاندارد بود.

خصوصیات فیزیکوشیمیایی خاک از عوامل مهم در ظهور و پراکنش گیاهان به‌شمار می‌روند که با آگاهی از آنها می‌توان شیوه­های مدیریتی بهتری را برای افزایش تولید جنگل‌ها ارائه کرد. هدف این تحقیق، تعیین خصوصیات فیزیکوشیمیایی خاک در توده­های انارشیطان در استان بوشهر است. بدین منظور دو عرصه به مساحت‌های 2 و 10 هکتار به‌ترتیب در مناطق شهنیا و علی‌آباد انتخاب شدند. برای نمونه‌برداری خاک از روش تصادفی استفاده شد؛ بدین صورت که ابتدا شبکه‌های 25×25 و 100×50 متر به‌ترتیب در مناطق شهنیا و علی­آباد پیاده شده و 20 و 30 نمونه خاک به‌ترتیب در این منطقه­ها از عمق­های 5-0 و 20-5 سانتی­متری برداشت شد. نتایج بررسی شرایط خاک رویشگاه گونۀ انارشیطان در مناطق بررسی‌شده نشان داد که این گونه در خاک‌هایی با بافت سبک شنی و لومی– شنی و pH خنثی استقرار پیدا می‌کند. همچنین این گونه قادر به تحمل هدایت الکتریکی بیش از ds/m 535 در مناطق مورد بررسی است. از میان متغیرهای خاک فسفر، مادۀ ­آلی، ازت، سیلت و پتاسیم و رس مهم­ترین عوامل مؤثر در توسعه و گسترش این گونه است. نتایج کمّی درختان نیز نشان داد که قطر برابرسینۀ درختان در رویشگاه شهنیا نسبت به رویشگاه علی‌آباد بیشتر و دارای اختلاف معنی‌دار است، درحالی که بین ارتفاع کل درختان در مناطق بررسی‌شده اختلاف معنی‌داری وجود نداشت.  

این پژوهش با هدف بررسی نقش مزوفون خاک در شناسایی سریع و کم‌هزینۀ لکه­های دارای زادآوری و بدون زادآوری دانه­زاد بلوط ایرانی در اکوسیستم جنگلی بلوط زاگرس انجام گرفت. سؤال اصلی این تحقیق این است که چرا با وجود حفاظت بلند­مدت، برخی از نقاط دارای تعدادی زادآوری مناسب و برخی نقاط با وجود حضور درختان مادری، بدون زادآوری یا با زادآوری خیلی کم هستند. در شرایط فیزیوگرافی یکسان، 30 لکۀ 100 متر مربعی دارای زادآوری و 30 لکۀ بدون زادآوری یا دارای زادآوری کم در منطقۀ حفاظت‌شدۀ دالاب (شهرستان ایلام) تعیین شد. مزوفون خاک با نمونه­برداری از خاک لکه­ها و با استفاده از قیف برلیز استخراج و شناسایی شد. نمونه‌های خاک برای بررسی مزوفون خاک به­طور تصادفی در هر قطعه نمونه از عمق 0 تا 20 سانتی­متری جمع‌آوری شد. مزوفون خاک با استفاده از قیف برلیز استخراج شد. براساس رسته­بندی CCA لکه­های دارای زادآوری و بدون زادآوری که به‌ترتیب الگوی کپه­ای و یکنواخت درختان مادری بلوط را براساس شاخص جانسون و زایمر نشان دادند، برپایۀ خصوصیات ادافیکی به دو گروه مجزا تفکیک شدند. لکه­های با الگوی کپه­ای درصد رطوبت اشباع، فسفر فراهم، پتاسیم فراهم، رس، مادۀ آلی، ازت کل و ظرفیت تبادل کاتیونی بیشتری نسبت به الگوی تصادفی به‌سمت یکنواخت درختان دانه­زاد بلوط داشتند. نتایج نشان داد که تعداد مزوفون خاک در الگوی پراکنش کپه­ای (با زادآوری بیشتر) نسبت به الگوی یکنواخت (با زادآوری کمتر) بیشتر بود. 

توسکای ییلاقی درختی تند رشد و بومی جنگل‌های شمال البرز است که کاشت آن در احیا و حفاظت جنگل بسیار مؤثر است. به‌منظور بررسی خصوصیات کمی و کیفی درختان توسکای ییلاقی با تغییرات ارتفاع از سطح دریا، چهار رویشگاه در جنگل‌های پهنه‌کلا ساری در راستای تغییرات ارتفاع از سطح دریا انتخاب شد. در این پژوهش به‌منظور برداشت داده‌های صحرایی از روش آماربرداری تصادفی- منظم استفاده و در مجموع مشخصات کمی و کیفی تعداد 338 درخت اندازه‌گیری شد و متغیرهای قطر برابرسینه، ضریب قدکشیدگی (h/d) و سطح مقطع برابرسینه، حجم سرپا، تعداد در هکتار، کیفیت تنه، درصد تاج‌پوشش درختان و وضعیت تجدید حیات در رویشگاه‌های مورد نظر، ثبت شد. نتایج نشان داد که متوسط قطر برابرسینه، حجم سرپای توده و سطح رویه زمینی درختان در ارتفاع 430 متری از سطح دریا و میانگین ارتفاع درختان و ضریب قدکشیدگی در ارتفاع 660 متری از سطح دریا از بیشترین مقدار برخوردار بوده است. همچنین مقایسة میانگین قطری و ارتفاعی رویشگاه‌ها نشان داد که از لحاظ افزایش قطری و ارتفاعی تفاوت معنی‌داری دارند. با توجه به نتایج به‌دست‌آمده، مشخص شد که عامل ارتفاع از سطح دریا در وضعیت کمّی و کیفی توسکای ییلاقی مؤثر است.

هدف این پژوهش، بررسی الگوی مکانی، رقابت و اجتماع‌پذیری درون و بین گونه‌های درختی است که به معرفی نگرشی ارزشمند در مورد فرایندها و سازوکارهای تأثیرگذار بر حفظ همزیستی گونه‌ها منجر می‌شود. بدین ‌منظور سه قطعه نمونۀ یک هکتاری در سه مرحلۀ تحولی اولیه، بلوغ و پوسیدگی در توده‌های آمیختۀ راش در پارسل شاهد طرح سیستان در استان گیلان انتخاب شد و در کلیۀ درختان قطورتر از 5/7 سانتی‌متر به‌تفکیک گونه، اندازه‌گیری قطر برابرسینه و ارتفاع و تعیین مختصات دکارتی به‌روش فاصله – آزیموت صورت گرفت. سپس درختان به چهار طبقۀ قطری تقسیم شدند و برای تعیین الگوی پراکنش، رقابت و اجتماع‌پذیری میان آنها از توابع یک و دومتغیرۀ K رایپلی استفاده شد. الگوی پراکنش درختان در مراحل اولیه، بلوغ و پوسیدگی به‌ترتیب کپه‌ای شدید، کپه‌ای ضعیف و کاملاً تصادفی شد. سرشت سایه‌پسندی و رقابت درون‌گونه‌ای راش از طبقات مختلف قطری و همچنین رقابت و اجتماع‌پذیری میان راش- ممرز و راش- دیگر گونه‌ها در طول زمان و در طی مراحل مختلف تحولی جنگل یکسان نبود. تفاوت در ساختار، تنوع سرشت اکولوژیکی و تفاوت در واکنش گونه‌های مختلف نسبت به متغیرهای محیطی در طول مراحل تحولی درخت و تفاوت در رویش و دیرزیستی فیزیولوژیکی گونه‌ها ناشی از آمیختگی توده‌های مورد بررسی را می‌توان از عوامل مؤثر در این تفاوت دانست. شناخت الگوها و اتفاقات طبیعی هدایت‌شده توسط طبیعت در طول زمان، لازمۀ اجرای عملیات جنگل‌شناسی هدفمند و متناسب با مراحل تحولی توده‌های جنگلی است.

تصحیح اثر حاشیه‌ای در تابع K رایپلی برای دستیابی به نتایج نااریب در تحلیل الگوی مکانی درختان حائز اهمیت است. بررسی قابلیت تابع K رایپلی تصحیح‌شده با سه روش اصلی تصحیح اثر حاشیه‌ای برای قطعه‌ نمونه‌های مربعی (نواری، مارپیچی و وزنی) در شناسایی الگوهای مکانی درخت کنار (Ziziphus spina-christi) در استان فارس هدف این پژوهش بود. یک قطعه ‌نمونۀ واقعی و دو قطعه‌ نمونۀ شبیه‌سازی‌شده 200 × 200 متر مربعی با توزیع مکانی متفاوت (کپه‌ای، پراکنده و تصادفی) برای بررسی توان تحلیلی تابع K رایپلی تصحیح‌شده به‌کار رفتند. نتایج نشان داد که محاسبات با تابع K رایپلی تصحیح‌نشده اریب بود و اریبی با افزایش فاصله، افزایش یافت. مقادیر پیش‌فرض در قطعه‌ نمونۀ واقعی (کپه‌ای) و دو قطعه‌ نمونۀ شبیه‌سازی‌شدۀ (تصادفی و پراکنده) درختان کنار از بازۀ شبیه‌سازی خارج شدند و نشان دادند که تصحیح اثر حاشیه‌ای ضروری است. روش نواری نتایج نااریبی در الگوی تصادفی داشت (مجذور میانگین مربعات خطای کمتر از 20)، درحالی که مجذور میانگین مربعات خطای این روش در الگوهای غیرتصادفی زیاد بود (بیشتر از 120 در الگوی کپه‌ای و حدود 80 در الگوی پراکنده). روش‌های مارپیچی و وزنی به‌ترتیب در تحلیل توزیع پراکنده و کپه‌ای درختان کنار مؤثر بودند (با حداقل مجذور میانگین مربعات خطا به‌ترتیب کمتر از 20 و کمتر از 35). به‌طور کلی، از این پژوهش نتیجه‌گیری شد که توان تحلیلی تابع K رایپلی تصحیح‌شده با توجه به روش تصحیح مورد استفاده و نوع الگوهای مکانی مورد بررسی تغییر می‌کند.  

در این پژوهش، امکان ساخت تخته با استفاده از گردسنباده بدون چسب بررسی شد. بدین منظور رطوبت در شش سطح 7،9،11،13،16 و 18 درصد نسبت به وزن خشک گردسنباده و دمای پرس در دو سطح 180 و 200 درجۀ سانتی­گراد به­کار گرفته شد. صفحات فشردۀ چوبی، با دانسیتۀ 95/0 گرم بر سانتی­متر مکعب در ابعاد 1×30×30 سانتی­‌متر با استفاده از روش پرس­گرم تهیه شد. خواص فیزیکی و مکانیکی نمونه­ها براساس استاندارد اروپایی اندازه­گیری و نتایج تجزیه‌وتحلیل شد. نتایج نشان داد خصوصیات مکانیکی و فیزیکی با افزودن 18 درصد رطوبت در دمای 180 درجۀ سانتی­گراد به­طور چشمگیری بهبود می­یابد. با توجه به تصاویر میکروسکوپ الکترونی (FE-SEM) این خود­چسبندگی تحت حرارت پرس و براساس ذوب و به جریان افتادن بعضی از مواد پلیمری آمورف مانند لیگنین و کربوهیدرات شکل می­گیرد. همچنین تصاویر میکروسکوپ الکترونی (FE-SEM) نشان داد که در گردسنباده ذراتی به اندازۀ نانو وجود دارد که تأثیر زیادی در کیفیت چسبندگی دارند. افزون­بر آن نرم شدن رزین پلیمرشدۀ اوره­فرمالدهید موجود در گردسنباده تحت تأثیرحرارت پرس، دلیل دیگری برای ایجاد چسبندگی بین ذرات و بهبود مقاومت‌های تخته است.

در این تحقیق چندسازه­های سبز پلی­لاکتیک­اسید و الیاف طبیعی با استفاده از اکسترودر دومارپیچ و قالب‌گیری پرسی ساخته ­شدند. الیاف خمیرکاغذهای متفاوت باگاس شامل خمیرکاغذهای مونواتانول­آمین (MEA)، سولفیت­قلیایی-آنتراکینون (AS)، سودای رنگبری‌شده (BS) و رنگبری­نشده (UNS) و باگاس خام (B) تهیه و با پلی­لاکتیک­اسید ترکیب شدند. ویژگی­های مکانیکی حرارتی، تبلور و مورفولوژی چندسازه­های پلی­لاکتیک­اسید ارزیابی شد. نتایج حاکی از افزایش مدول کششی چندسازه­ها نسبت به پلیمر خالص پلی­لاکتیک­اسید بود، درحالی ­که افزودن الیاف باگاس خام، سودای رنگبری­شده و رنگبری­نشده سبب افت معنی­دار مقاومت کششی می­شود. نتایج نشان می­دهد که تبلور و خواص مکانیکی حرارتی پلیمر پلی­لاکتیک­اسید به‌وسیلۀ ترکیب الیاف طبیعی بهبود چشمگیری می­یابد. در واقع بسته به نوع الیاف، بهبودی متمایزی در ویژگی­های چندسازه حاصل می­شود. در نهایت می­توان نتیجه گرفت که الیاف خمیرکاغذ حاصل از روش مونواتانول­آمین و سولفیت­ قلیایی-آنتراکینون باگاس بیشتر از الیاف دیگر با پلیمر پلی­لاکتیک­اسید سازگار است.

در این تحقیق، سطح افزودن پرکنندۀ کربنات کلسیم رسوبی به الیاف کرافت تیمارشده با روش لایه‌به‌لایه بررسی شد. برای این­منظور، در گام اول آزمایش، الیاف کرافت با سه ­لایه نشاستۀ کاتیونی-نانوسیلیکای آنیونی- نشاستۀ کاتیونی تیمار شد. از الیاف تیمارنشده و تیمارشده، کاغذ دست­ساز استاندارد با وزن پایۀ 3±60 گرم بر متر مربع تهیه شد. ارزیابی مقاومت­ها نشان داد که با جذب سه لایۀ یادشده توسط الیاف کرافت، شاخص کششی کاغذ از N.m/g 96/23 به N.m/g 48/38، شاخص ترکیدن از kPa.m2/g  46/1 به kPa.m2/g  58/3 و شاخص پارگی کاغذ از mN.m2/g  14/9 به mN.m2/g  99/15 افزایش یافت. تصاویر SEM نیز ژلاتینی شدن سطح الیاف در اثر جذب نشاستۀ کاتیونی و توسعۀ سطح پیوندیافته بین الیاف را در شبکۀ الیاف تأیید می­کند. در گام دوم، پرکنندۀ کربنات کلسیم رسوبی در سه سطح 5، 10 و 15 درصد به خمیر سه­لایۀ تیمارشدۀ کرافت اضافه شد و افت مقاومت­ها با سطح مقاومت­های خمیر تیمارنشده مقایسه و ارزیابی شد. شاخص کششی، شاخص ترکیدن و شاخص پارگی کاغذ با افزودن 10 درصد پرکننده به‌ترتیب N.m/g 01/24، kPa.m2/g  20/1 و mN.m2/g  49/9 اندازه­گیری شد. براساس آزمون تجزیۀ واریانس، نتایج این بخش نشان داد که می­توان تا حدود 10 درصد پرکنندۀ کربنات کلسیم رسوبی به خمیر کرافت تیمارشده با روش لایه‌به‌لایه افزود. همچنین تصاویر SEM تهیه‌شده بیانگر ماندگاری پرکنندۀ کربنات کلسیم و توزیع به­نسبت یکنواخت آن در شبکۀ الیاف به‌خصوص در مناطق آغشته به نشاستۀ کاتیونی است.

در این تحقیق، مقدار دسترس‌پذیری گروه‌های هیدروکسیل(-OH) چوب‌های راش، نوئل و کاج جنگلی با استفاده از روش اشباع با آب سنگین (D2O) (تبادل دوتریمی) اندازه‌گیری شد. پس از اشباع نمونه‌ها با آب سنگین و خشک کردن آنها در آون خلأ، با استفاده از طیف‌سنجی مادون قرمز (ATR-FTIR)، دسترس‌پذیری نسبی (درصد گروه‌های هیدروکسیل در دسترس به کل گروه‌های هیدروکسیل چوب) با محاسبۀ سطح زیر پیک گروه‌های OH و OD به‌ترتیب در عدد موجی حدود cm-13500 و cm-1 2500 محاسبه شد. دسترس‌پذیری مطلق (میلی‌مول هیدروکسیل به‌ازای هر گرم چوب) با استفاده از دستگاه جذب بخار پویا در دمای زیاد (DVS-ET1) و از طریق اندازه‌گیری افزایش وزن نمونه بعد از اشباع با بخار آب سنگین در رطوبت نسبی 95­درصد به‌علت تبادل دوتریمی محاسبه شد. نتایج نشان داد که دسترس‌پذیری نسبی گروه‌های هیدروکسیل در چوب متأثر از گونه و مقدار مواد استخراجی آن نیست و بیش از نیمی از گروه‌های هیدروکسیل چوب می‌تواند در دسترس باشد. مقدار مطلق گروه‌های هیدروکسیل در دسترس در چوب نوئل بیشتر از چوب راش و در چوب آغاز نوئل کمتر از چوب پایان آن بود. همبستگی خطی ضعیف بین مقدار گروه‌های هیدروکسیل در دسترس چوب و رطوبت تعادل آن حاکی از آن است که مقدار دسترس‌پذیری گروه‌های هیدروکسیل تنها عامل کنترل‌کنندۀ مقدار جذب رطوبت توسط چوب نیست.

استفاده از روغن­های تری­گلیسیرید برای تولید چسب و مواد کامپوزیتی در چند سال اخیر مورد توجه پژوهشگران و صنایع قرار گرفته است. این روغن­ها با استفاده از هیدروژن پراکسید (H2O2) در نسبت 7/1 : 1 از C=C : H2O2، اپوکسی‎دار شدند. اندازۀ اپوکسی­دار شدن روغن­ها، توسط تعیین عدد اپوکسی به‌ روش تیتراسیون و طـیف­سنجی تبدیل ­فوریه مادون ­قرمز (FTIR) بررسی شد و عدد اپوکسی 25/6 درصد برای روغن آفتابگردان و 53/4 درصد برای روغن کلزا به‌دست آمد. روغن‎های اپوکسی‎دارشدۀ آفتابگردان و کلزا به‌ترتیب به رزین اپوکسی آکریلیکی آفتابگردان و کلزا تبدیل شدند و ساختار این رزین­ها با استفاده از طیف­سنجی تبدیل ­فوریه مادون ­قرمز  و طیف‎سنجی رزونانس مغناطیسی هستۀ هیدروژن (1H NMR) بررسی شد؛ و نیز با استفاده از دستگاه کروماتوگرافی گازی (GC)، مقدار اسید­های چرب روغن­های‌ آفتابگردان و کلزای منطقۀ گلستان تعیین شد. روغن کلزا و آفتابگردان به ترتیب شامل 9/3 و 3/6 درصد پالمیتیک اسید، 27/1 و 3/3 درصد استئاریک اسید، 27/64 و 5/26 درصد اولئیک اسید، 09/17 درصد لنولئیک اسید و 8/8 و 6/0 درصد لنولنیک اسید می­باشند. گرانروی، وزن مولکولی و وزن مخصوص به ترتیب 14770، 3650 و 050/1 برای رزین اپوکسی آکریلیکی کلزا و 3997، 22000 و 052/1 برای رزین اپوکسی آکریلیکی آفتابگردان بدست آمدند. سازگار بودن با محیط زیست، غیرسمی بودن، اقتصادی بودن و در دسترس بودن و همچنین چسبندگی زیاد از خواص این رزین‎هاست.